دوره آموزش نقاشی با پاستل از مبتدی تا حرفهای
آموزش نقاشی با پاستل فقط به محو کردن چند رنگ روی کاغذ محدود نمیشود. برای اجرای یک نقاشی حرفهای باید با انواع پاستل، انتخاب کاغذ مناسب، کنترل فشار دست، لایهگذاری رنگ، ترکیب رنگها، نور و سایه، حجمسازی، کنترل لبهها و بافتپردازی آشنا شوید. پاستل به دلیل غلظت بالای رنگدانه و تماس مستقیم رنگ با سطح، امکان اجرای آثار بسیار نرم و لطیف یا پرانرژی و بافتدار را فراهم میکند.

در کلاس آموزش نقاشی با پاستل از صفر یادگیری از شناخت ابزار و طراحی اولیه آغاز میشود و سپس هنرجو مرحلهبهمرحله با پاستل نرم، پاستل سخت، مداد پاستل و پاستل روغنی کار میکند. بعد از تمرین فرم، رنگ و نور نیز اجرای میوه، گل، طبیعت بیجان، منظره، حیوانات، چهره و آثار شخصی در برنامه تمرینی قرار میگیرد.
اگر به تکنیکهای نقاشی مبتنی بر رنگ علاقه دارید، مشاهده مطالب مرتبط با کلاس آموزش آبرنگ نیز میتواند برای شناخت بهتر ترکیب رنگ، شفافیت، کنترل آب و ساخت هارمونی رنگی مفید باشد.

مسیر آموزش در کلاس نقاشی پاستل
بهترین روش برای یادگیری پاستل این است که مهارتها بهصورت مرحلهای آموزش داده شوند. اجرای چهره یا منظره پیچیده قبل از تسلط بر فشار دست، تیرگی و روشنی و لایهگذاری معمولاً باعث میشود هنرجو بیشتر وقت خود را صرف اصلاح مشکلات پایه کند.
| مرحله آموزشی | مهارت اصلی | تمرین عملی |
|---|---|---|
| پایه | شناخت ابزار، کاغذ و فشار دست | خط، سطح و طیف فشار |
| مقدماتی | ترکیب رنگ و تیرگیروشنایی | کره، مکعب و میوه |
| متوسط | لایهگذاری، لبه و بافت | گل و طبیعت بیجان |
| پیشرفته | نور، رنگ، عمق و جزئیات | منظره، حیوانات و چهره |
| تخصصی | ترکیب تکنیکها و سبک شخصی | اجرای اثر اورجینال و نمونهکار |
آموزش شناخت انواع پاستل گچی، نرم، سخت و روغنی

پاستلها از نظر مقدار رنگدانه، میزان و نوع ماده چسباننده، نرمی، شکل ابزار و شیوه اجرا با یکدیگر تفاوت دارند. شناخت این تفاوتها کمک میکند برای طراحی اولیه، پوشاندن سطح، محو کردن، اجرای بافت یا جزئیات از ابزار مناسب استفاده شود.
پاستل نرم یا Soft Pastel
پاستل نرم دارای رنگدانه زیاد و مقدار نسبتاً کمی ماده چسباننده است و به همین دلیل رنگی غنی، نرم و مخملی ایجاد میکند. این نوع پاستل برای رنگگذاری وسیع، اجرای پوست، آسمان، گل، منظره، پرتره و ایجاد انتقالهای لطیف بسیار کاربردی است.
نرمی زیاد در کنار مزایای آن باعث میشود گرد رنگ بیشتری نیز تولید شود؛ بنابراین کنترل فشار دست و تمیز نگه داشتن محیط کار اهمیت دارد.
پاستل سخت یا Hard Pastel
پاستل سخت فشردهتر است و نسبت به پاستل نرم لبه مشخصتری ایجاد میکند. برای طراحی اولیه، ساخت خطوط، هاشور، مشخص کردن مرز فرمها و اجرای بعضی جزئیات انتخاب مناسبی است.
مداد پاستل
مداد پاستل ترکیبی از کنترل مداد و ویژگی رنگی پاستل را در اختیار هنرجو قرار میدهد. برای اجرای چشم، مژه، مو، خز، رگبرگ، جزئیات معماری و اصلاح لبهها در مراحل پایانی بسیار مفید است.
پاستل روغنی یا Oil Pastel
پاستل روغنی دارای ترکیبات روغنی و مومی است و رفتاری متفاوت از پاستل خشک دارد. رنگ آن معمولاً چسبندهتر است و تکنیکهایی مانند لایهگذاری ضخیم، خراش، ترکیب مستقیم و ایجاد بافت شکسته در آن کاربرد زیادی دارد.
تفاوت اصطلاح پاستل گچی با پاستل خشک
در گفتار روزمره گاهی اصطلاح «پاستل گچی» برای بسیاری از پاستلهای خشک استفاده میشود، اما همه پاستلهای خشک الزاماً از گچ ساخته نشدهاند. برای انتخاب ابزار بهتر است به مشخصات واقعی محصول، میزان نرمی و نوع کاربرد آن توجه شود.
آموزش انتخاب بهترین کاغذ و مقوا برای نقاشی پاستل

یکی از مهمترین عوامل مؤثر بر کیفیت نقاشی، بافت سطح یا Tooth کاغذ است. سطح مناسب باید بتواند ذرات پاستل را نگه دارد و در عین حال ظرفیت کافی برای اجرای چند لایه رنگ داشته باشد.
دندانه یا Tooth کاغذ پاستل چیست؟
به برجستگیها و فرورفتگیهای بسیار ریز سطح که ذرات رنگ در آنها قرار میگیرند، دندانه یا بافت سطح گفته میشود. کاغذ بسیار صاف سریعتر اشباع میشود، در حالی که سطح زبرتر معمولاً امکان اجرای لایههای بیشتری را فراهم میکند.
کاغذ مخصوص پاستل
کاغذهای مخصوص پاستل در بافتها، رنگها و وزنهای مختلف تولید میشوند و برای تمرین و اجرای آثار نهایی گزینه مناسبی هستند. برای آثار ماندگار بهتر است کیفیت، دوام و ویژگیهای آرشیوی سطح نیز بررسی شود.
کاغذ سمبادهای مخصوص پاستل
سطوح سمبادهای مخصوص هنر دارای دندانه بیشتری هستند و برای لایهگذاری زیاد، منظره، حیوانات، پرتره و تکنیکهایی که نیاز به چندین مرحله رنگ دارند بسیار مناسباند. این سطح با سمباده ساختمانی معمولی یکسان نیست و بهتر است از سطحی که برای نقاشی تولید شده استفاده شود.
مقوا و پنل مخصوص پاستل
سطوح ضخیم و مقاوم برای هنرجویانی که فشار دست بیشتری دارند یا از چندین لایه استفاده میکنند، کنترل بهتری ایجاد میکنند. در پروژههای ترکیبی نیز استحکام سطح اهمیت بیشتری پیدا میکند.
انتخاب رنگ زمینه برای نقاشی پاستل
زمینه روشن
برای گل، طراحیهای لطیف، طبیعت بیجان روشن و بعضی پرترهها مناسب است و فضای رنگی شفافتری ایجاد میکند.
زمینه خاکستری و خنثی
زمینه خنثی باعث میشود تشخیص نسبی رنگهای روشن و تیره سادهتر شود و برای تمرین Value یا تیرگی و روشنی انتخاب بسیار خوبی است.
زمینه تیره
برای اجرای نورهای درخشان، سوژههای شب، پرتره نمایشی، حیوانات و آثار دارای کنتراست بالا جذاب است. روی سطح تیره، هنرجو بهجای تیره کردن سفیدی کاغذ، باید روشنایی را بهتدریج بسازد.
وسایل مورد نیاز برای شروع نقاشی با پاستل

برای شروع نیازی نیست تمام رنگها و ابزارهای بازار تهیه شوند. یک مجموعه محدود اما باکیفیت برای یادگیری اصول بسیار مفیدتر از تعداد زیادی وسیله نامناسب است.
- پاستل نرم در چند رنگ اصلی و خنثی.
- چند عدد پاستل سخت برای طراحی و کنترل خطوط.
- مداد پاستل برای جزئیات.
- پاستل روغنی برای بخش مربوط به این تکنیک.
- کاغذ یا مقوای دارای بافت مناسب.
- تخته زیرکار صاف و محکم.
- چسب کاغذی مناسب.
- پاککن خمیری.
- محوکن کاغذی یا ابزار مخصوص.
- اسفنج نرم.
- قلمموی نرم برای برخی تکنیکها.
- دستمال تمیز برای ابزار و دست.
- کاغذ محافظ برای حمل و نگهداری اثر.
- اسپری تثبیتکننده مخصوص پاستل در صورت نیاز.
چطور یک پالت محدود برای شروع انتخاب کنیم؟
در مراحل اولیه بهتر است بهجای خرید دهها رنگ مشابه، مجموعهای شامل رنگهای گرم، سرد، چند رنگ خنثی، سفید و چند تیرگی مختلف انتخاب شود. کار با پالت محدود باعث میشود هنرجو ترکیب رنگ و روابط رنگی را بهتر یاد بگیرد.
ایمنی هنگام کار با پاستل خشک و گرد رنگ
پاستل خشک هنگام استفاده میتواند ذرات و گرد بسیار ریزی تولید کند. بهتر است این ذرات تا حد ممکن در هوا پخش نشوند و فضای کار دارای تهویه مناسب باشد.
اصول ایمنی هنگام نقاشی
- گرد پاستل را با فوت کردن از روی نقاشی پاک نکنید.
- در فضای دارای تهویه مناسب کار کنید.
- گرد اضافی را بهآرامی و به روش کنترلشده جمعآوری کنید.
- هنگام کار از خوردن و آشامیدن در کنار مواد هنری خودداری کنید.
- پس از پایان کار دستها شسته شوند.
- وسایل هنری از مواد غذایی جدا نگهداری شوند.
- برچسب و دستورالعمل ایمنی محصولات مصرفی مطالعه شود.
- برای کودکان از محصولات متناسب با گروه سنی و تحت نظارت استفاده شود.
آموزش طراحی اولیه و ترکیببندی برای نقاشی پاستل

قبل از رنگگذاری باید ساختار اصلی اثر مشخص شود. طراحی اولیه پاستل بهتر است سبک، خوانا و بدون خطوط سنگین باشد تا بافت کاغذ آسیب نبیند و خطوط اضافی از زیر رنگ دیده نشوند.
در طراحی اولیه چه چیزهایی بررسی میشوند؟
- نسبت طول و عرض سوژه.
- تناسب اجزا با یکدیگر.
- زاویههای اصلی.
- محور فرم.
- فضای مثبت و منفی.
- محل تیرهترین بخشها.
- محل روشنترین نقاط.
- نقطه کانونی.
- تعادل و ترکیببندی کلی.
روش انتقال طرح روی کاغذ پاستل
طرح میتواند مستقیماً روی سطح اجرا شود یا در پروژههای دقیق با روشهای کمکی انتقال پیدا کند. هدف این است که خطوط راهنما مشخص باشند اما بافت سطح تخریب نشود.
- طراحی مستقیم با مداد پاستل.
- طراحی بسیار کمرنگ با ابزار مناسب.
- شبکهبندی برای کنترل دقیق تناسبات.
- انتقال محدود طرح برای پروژههای پیچیده.
آموزش ترکیببندی در نقاشی پاستل
ترکیببندی تعیین میکند عناصر چگونه در کادر قرار بگیرند و چشم مخاطب در چه مسیری حرکت کند. حتی اجرای فنی بسیار خوب نمیتواند ضعف شدید ترکیببندی را کاملاً جبران کند.
اصول مهم ترکیببندی
- تعیین نقطه کانونی.
- قانون یکسوم در صورت مناسب بودن سوژه.
- تعادل بصری.
- استفاده هدفمند از فضای منفی.
- توزیع تودههای روشن و تیره.
- حرکت خطوط و فرمها.
- کنترل میزان جزئیات در بخشهای مختلف.
- پرهیز از قرار دادن تمام عناصر با اهمیت یکسان.
شناخت کادر، نور و زاویه دید در نقاشی ارتباط زیادی با نگاه تصویری دارد. مطالعه آموزش عکاسی حرفهای نیز میتواند در انتخاب کادر، نقطه کانونی، جهت نور و ساخت تصویر مرجع بهتر به هنرجو کمک کند.
چکلیست قبل از شروع رنگگذاری
- آیا اندازه کلی سوژه درست است؟
- آیا نقطه کانونی مشخص شده است؟
- آیا بزرگترین تودههای روشن و تیره قابل تشخیص هستند؟
- آیا فضای منفی اطراف سوژه متعادل است؟
- آیا خطوط طراحی بیش از حد پررنگ نیستند؟
آموزش کنترل فشار دست و حرکت پاستل روی کاغذ

کنترل فشار دست از پایهایترین مهارتهای نقاشی پاستل است. اگر در همان مراحل اول فشار زیادی وارد شود، دندانههای سطح سریع پر میشوند و کاغذ ظرفیت کمتری برای رنگهای بعدی خواهد داشت.
تمرین مرحلهای فشار دست
- اولین خط یا سطح با حداقل فشار اجرا شود.
- در مرحله دوم کمی فشار بیشتر شود.
- این روند در چند درجه ادامه پیدا کند.
- تفاوت پوشش رنگ در هر مرحله بررسی شود.
- تمرین با چند نوع پاستل نرم و سخت تکرار شود.
انواع حرکت دست در نقاشی با پاستل
رنگگذاری با پهلوی پاستل
برای پوشاندن سطوح بزرگ مانند آسمان، پسزمینه و تودههای اصلی میتوان از پهلوی قطعه پاستل استفاده کرد.
خطگذاری با نوک پاستل
برای خطوط طراحی، شاخهها، مو، جزئیات معماری و مشخص کردن بعضی لبهها کاربرد دارد.
هاشور و هاشور متقاطع
هاشورهای موازی یا متقاطع میتوانند بدون محو کامل رنگها، حجم و بافت ایجاد کنند. تغییر جهت، فاصله و فشار خطوط روی نتیجه نهایی اثر میگذارد.
حرکت پرمانند
حرکتهای سبک، کوتاه و جهتدار برای اجرای مو، خز حیوان، علف و برخی بافتهای طبیعی مفید هستند.
رنگگذاری شکسته
در این روش رنگ جدید سطح زیرین را بهصورت کامل نمیپوشاند و بخشی از رنگ قبلی از میان ضربههای جدید دیده میشود. این تکنیک برای ساخت رنگهای زنده و بافتدار بسیار کاربردی است.
آموزش لایهگذاری، محو کردن و ترکیب رنگ پاستل

لایهگذاری یا Layering یکی از مهمترین تکنیکهای پاستل است. بهتر است مراحل ابتدایی با فشار کمتر اجرا شوند تا دندانه کاغذ برای دریافت رنگهای بعدی باقی بماند.
مراحل اصولی لایهگذاری رنگ
- مشخص کردن فرمهای اصلی.
- تعیین تیرهترین و روشنترین محدودههای مهم.
- اضافه کردن رنگهای پایه.
- ساخت حجم و تغییرات رنگی.
- اضافه کردن رنگهای گرم و سرد.
- ایجاد بافت.
- اصلاح لبهها.
- اجرای جزئیات.
- قرار دادن روشنترین نقاط در مراحل پایانی.
آموزش محو کردن پاستل بدون کدر شدن رنگ
محو کردن میتواند انتقال نرم بین رنگها ایجاد کند، اما تمام بخشهای تصویر نباید الزاماً محو شوند. محو کردن بیش از حد ممکن است رنگها را گلآلود کند و حرکت طبیعی پاستل را از بین ببرد.
ابزارهای مناسب محو کردن
- انگشت در موارد محدود و کنترلشده.
- محوکن کاغذی.
- اسفنج نرم.
- قلمموی مناسب.
- ابزارهای مخصوص پاستل.
- لایهگذاری رنگها بدون محو مستقیم.
کدام بخشها بهتر است کاملاً محو نشوند؟
بافت مو، خز، برگ، سنگ، چوب، علف و بعضی قسمتهای لباس با حفظ تعدادی از ضربهها و خطوط پاستل طبیعیتر دیده میشوند. باقی گذاشتن رد ابزار بخشی از زبان بصری این تکنیک است.
ترکیب رنگ در نقاشی پاستل
ترکیب رنگ میتواند از طریق قرار دادن رنگها روی هم، کنار هم یا با محو کنترلشده انجام شود. در بسیاری از مواقع، قرار گرفتن رنگهای مختلف در کنار یکدیگر نتیجه زندهتری نسبت به مخلوط کردن کامل آنها ایجاد میکند.
ترکیب رنگهای اصلی
- زرد و قرمز برای خانواده نارنجی.
- زرد و آبی برای خانواده سبز.
- قرمز و آبی برای خانواده بنفش.
نتیجه ترکیب به گرایش رنگی هر رنگ اولیه بستگی دارد. برای مثال هر قرمز یا آبی الزاماً هنگام ترکیب، بنفش یکسانی ایجاد نمیکند.
چرخه رنگ، رنگهای مکمل و مشابه
شناخت چرخه رنگ به هنرجو کمک میکند هماهنگی، کنتراست و تعادل رنگی را آگاهانه کنترل کند.
رنگهای مکمل
- قرمز و سبز.
- آبی و نارنجی.
- زرد و بنفش.
استفاده کنترلشده از رنگهای مکمل میتواند کنتراست و درخشندگی بصری اثر را افزایش دهد، اما استفاده بیش از حد و ترکیب فیزیکی نامناسب ممکن است باعث خنثی و کدر شدن رنگ شود.
رنگهای مشابه
رنگهایی که در چرخه رنگ کنار یکدیگر هستند، معمولاً هارمونی آرامتر و پیوستهتری ایجاد میکنند و برای آسمان، طبیعت، پوست و پسزمینههای هماهنگ کاربرد دارند.
رنگهای گرم و سرد در نقاشی پاستل
شناخت دمای رنگ برای ساخت عمق و حجم اهمیت زیادی دارد. گاهی بدون تغییر شدید تیرگی و روشنی، تنها با گرمتر یا سردتر کردن یک رنگ میتوان فرم را از پسزمینه جدا کرد.
آموزش نور، سایه، حجمسازی و کنترل لبهها با پاستل

برای اینکه نقاشی از حالت تخت خارج شود، هنرجو باید پیش از جزئیات، Value یا میزان تیرگی و روشنی را درست ببیند. یک نقاشی با رنگهای بسیار زیبا اما تیرگی و روشنی ضعیف معمولاً حجم قابل قبولی ندارد.
بخشهای اصلی نور و سایه
- روشنترین نقطه یا Highlight.
- بخش روشن فرم.
- نیمسایه.
- سایه اصلی یا Core Shadow.
- نور بازتابی.
- سایه افتاده روی سطح.
تمرین طیف تیرگی و روشنی
یکی از تمرینهای مؤثر این است که هنرجو یک طیف از تیرهترین مقدار تا روشنترین مقدار در چند مرحله بسازد. سپس همین درجات روی کره، مکعب، استوانه و سوژههای واقعی اجرا شوند.
آموزش حجمسازی کره با پاستل
- دایره با خطی سبک رسم شود.
- جهت منبع نور مشخص شود.
- رنگ میانی سطح اجرا شود.
- سایه اصلی ساخته شود.
- نور بازتابی در صورت وجود مشخص شود.
- قسمتهای روشن اضافه شوند.
- سایه افتاده روی سطح ساخته شود.
- در پایان روشنترین نقطه کنترل شود.
آموزش لبههای نرم، تیز و محوشده
تمام مرزهای تصویر نباید به یک اندازه واضح باشند. کنترل لبه یا Edge Control یکی از مهارتهایی است که تأثیر زیادی بر واقعگرایی و عمق نقاشی دارد.
لبه تیز
برای بخشهایی که در نقطه کانونی قرار دارند یا باید بیشتر جلب توجه کنند مناسب است.
لبه نرم
برای تغییر تدریجی فرم، سایهها و قسمتهایی که اهمیت کمتری دارند استفاده میشود.
لبه محوشده یا Lost Edge
گاهی مرز بین سوژه و پسزمینه عمداً بسیار کمرنگ یا تقریباً ناپدید میشود. این کار میتواند عمق و پیوستگی بیشتری ایجاد کند.
آموزش زیررنگ یا Underpainting در پاستل
زیررنگ لایه اولیهای است که ساختار کلی تیرگی، روشنی یا هارمونی رنگی تصویر را مشخص میکند. زیررنگ میتواند اجرای مراحل بعد را منظمتر کند.
هدف از زیررنگ
- مشخص کردن تودههای اصلی.
- ساخت هماهنگی رنگی.
- کاهش سفیدی اولیه سطح.
- ایجاد پایه برای لایههای بعدی.
در تکنیکهای ترکیبی، اگر از زیررنگ آبرنگ یا اکریلیک استفاده میشود، سطح باید برای آن ماده مناسب باشد و قبل از ادامه کار با پاستل کاملاً خشک شود.
رنگگذاری فرمهای بزرگ قبل از جزئیات
یکی از اصول مهم نقاشی این است که ابتدا Big Shapes یا فرمهای بزرگ ساخته شوند. ورود زودهنگام به مژه، برگ، رگبرگ یا بافتهای کوچک باعث میشود کنترل کلی تصویر دشوار شود.
- فرمهای بزرگ.
- تیرهترین تودهها.
- روشنترین محدودهها.
- رنگ غالب.
- پسزمینه.
- فرم کلی سوژه.
- جزئیات در مرحله آخر.
آموزش بافتسازی و استفاده از پودر پاستل
یکی از ویژگیهای جذاب پاستل امکان ایجاد بافتهای مختلف است. همه قسمتهای نقاشی نباید سطحی یکدست و کاملاً محوشده داشته باشند.
بافتهایی که در کلاس تمرین میشوند
- سنگ.
- چوب.
- پوست میوه.
- پارچه.
- فلز.
- شیشه.
- مو.
- خز حیوان.
- برگ و گیاه.
آموزش استفاده از پودر پاستل
پودر پاستل در بعضی تکنیکها برای ایجاد پسزمینه نرم، سایههای لطیف و لایههای اولیه استفاده میشود.
- پخش با اسفنج.
- استفاده از قلمموی نرم.
- استفاده از ابزار مخصوص پخش رنگ.
- ترکیب با لایههای بعدی پاستل.
هنگام استفاده از پودر باید از پراکنده شدن گرد رنگ در هوای محیط جلوگیری شود.
نقاشی روی مقوای تیره با پاستل روشن
کار روی سطح تیره تمرین بسیار خوبی برای درک نور است. در این روش هنرجو بهجای حرکت از سفیدی به سمت تیرگی، نورها و رنگهای میانی را روی زمینه تاریک میسازد.
- درک بهتر شدت نور.
- ایجاد کنتراست قوی.
- تمرین درجات میانی.
- ساخت نورهای درخشان.
- تمرین کنترل استفاده از سفید.
آموزش طبیعت بیجان، میوه و گل با پاستل
نقاشی طبیعت بیجان با پاستل یکی از کاملترین تمرینها برای یادگیری طراحی، ترکیببندی، رنگ، نور، بافت و حجم است زیرا هنرجو میتواند نور و چیدمان سوژه را خودش کنترل کند.
سوژههای مناسب برای شروع
- سیب و پرتقال.
- ظروف ساده.
- بطری و شیشه.
- پارچه.
- گل.
- اشیای چوبی و فلزی.
مراحل اجرای طبیعت بیجان
- چیدمان سوژهها.
- انتخاب جهت نور.
- بررسی ترکیببندی.
- طراحی اولیه.
- رنگگذاری کلی.
- ساخت تیرگی و روشنی.
- حجمسازی.
- بافتسازی.
- کنترل لبهها.
- اجرای جزئیات نهایی.
آموزش نقاشی میوه با پاستل
میوهها به دلیل فرمهای نسبتاً ساده و تنوع رنگ، سوژه مناسبی برای تمرین هستند. در یک سیب یا پرتقال ساده میتوان چندین مفهوم مهم نقاشی را همزمان تمرین کرد.
- فرم کروی.
- نور و سایه.
- رنگهای گرم و سرد.
- نور بازتابی.
- سایه افتاده.
- بافت پوست میوه.
- کنترل نقاط نور.
آموزش نقاشی گل با پاستل
نقاشی گل با پاستل برای تمرین رنگهای زنده، لبههای نرم، حرکت جهتدار و جزئیات کنترلشده بسیار مناسب است.
- فرم کلی گل مشخص شود.
- مرکز گل تعیین شود.
- جهت اصلی گلبرگها طراحی شود.
- رنگهای پایه اجرا شوند.
- تیرگی بین گلبرگها اضافه شود.
- گرمی و سردی رنگها تنظیم شود.
- لبههای مهم تقویت شوند.
- نقاط نور در پایان اضافه شوند.
آموزش نقاشی منظره با پاستل از پایه
نقاشی منظره با پاستل برای یادگیری عمق، پرسپکتیو جوی، آسمان، ابر، درخت، آب، بافت زمین و تغییرات دمای رنگ بسیار مناسب است.
ترتیب اجرای منظره
- مشخص کردن خط افق.
- تعیین تودههای اصلی.
- اجرای آسمان.
- ساخت عناصر دوردست.
- اجرای بخش میانی منظره.
- ساخت پیشزمینه.
- اضافه کردن درخت و پوشش گیاهی.
- تنظیم نور و سایه.
- افزودن جزئیات محدود نهایی.
چطور در منظره عمق ایجاد کنیم؟
عناصر دورتر معمولاً با کنتراست کمتر، جزئیات کمتر، لبههای نرمتر و رنگهای خنثیتر یا سردتر نمایش داده میشوند. در پیشزمینه میتوان کنتراست، بافت و تنوع رنگ بیشتری ایجاد کرد.
آموزش نقاشی آسمان و ابر
برای اجرای طبیعی آسمان بهتر است از یک آبی کاملاً یکنواخت در تمام سطح استفاده نشود. تغییرات ظریف رنگ و تیرگی میتوانند عمق بیشتری ایجاد کنند.
مراحل اجرای ابر
- فرم کلی ابر مشخص شود.
- توده سایه داخلی اضافه شود.
- بعضی لبهها نرم باقی بمانند.
- قسمتهای روشن بر اساس جهت نور اجرا شوند.
- از دورگیری کامل ابر خودداری شود.
آموزش درخت و برگ با پاستل
در نقاشی درخت ابتدا باید توده کلی تاج و گروههای بزرگ شاخ و برگ دیده شوند. کشیدن تکتک برگها از ابتدای کار معمولاً تصویر را شلوغ و تخت میکند.
- توده کلی تاج.
- بخشهای سایه.
- رنگهای میانی.
- قسمتهای نورگیر.
- فضاهای خالی بین شاخهها.
- تعداد محدودی شاخه اصلی.
- جزئیات محدود برگ در نقاط مهم.
آموزش آب و انعکاس با پاستل
جهت حرکت دست در نقاشی آب اهمیت زیادی دارد. خطوط افقی و کنترلشده میتوانند حس سطح آب را تقویت کنند. انعکاس نیز نباید صرفاً یک کپی دقیق از سوژه بالای آب باشد و معمولاً تحت تأثیر حرکت سطح، رنگ محیط و نور قرار میگیرد.
- آب آرام.
- موجهای کوتاه.
- انعکاس درخت.
- انعکاس آسمان.
- انعکاس نور.
- ساحل و حاشیه آب.
آموزش نقاشی چهره با پاستل از پایه تا پرتره کامل
آموزش چهره با پاستل ترکیبی از طراحی، آناتومی ساده فرم سر، تناسبات، رنگ پوست، نور و سایه و کنترل جزئیات است. بهتر است هنرجو قبل از اجرای یک پرتره کامل، اجزای صورت را جداگانه تمرین کند.
ترتیب آموزش نقاشی چهره
- ساختار کلی سر.
- محور و زاویه صورت.
- چشم و ابرو.
- بینی.
- لب.
- گوش.
- رنگ پوست.
- مو.
- نور و سایه صورت.
- اجرای چهره کامل.
آموزش تناسبات صورت
قبل از ورود به جزئیات باید محور سر، زاویه صورت و محل تقریبی چشمها، بینی، دهان، گوشها و خط مو مشخص شوند. نسبتهای استاندارد تنها نقطه شروع هستند و ویژگیهای واقعی هر فرد باید از روی مدل یا عکس مرجع بررسی شود.
آموزش نقاشی چشم با پاستل
- فرم کلی چشم رسم شود.
- زاویه پلکها بررسی شود.
- عنبیه و مردمک در محل صحیح قرار گیرند.
- سایه پلک بالا ساخته شود.
- سفیدی چشم با خاکستریها و رنگهای ظریف ساخته شود.
- ضخامت پلکها مشخص شود.
- مژهها در مرحله آخر اضافه شوند.
- نقطه نور چشم در پایان کنترل شود.
آموزش نقاشی بینی با پاستل
در نقاشی بینی بهتر است حجم با نور و سایه ساخته شود و از دورگیری کامل فرم بینی با خط تیره خودداری شود. تغییر نرم لبهها نقش مهمی در طبیعی دیده شدن بینی دارد.
آموزش نقاشی لب با پاستل
لب یک سطح قرمز تخت نیست. حجم لب با ترکیب تیرگی و روشنی، تغییر دمای رنگ، بافت و لبههای نرم و تیز ساخته میشود. خط بین دو لب نیز در تمام طول نباید شدت یکسانی داشته باشد.
آموزش ساخت رنگ پوست با پاستل
رنگ پوست از یک مداد یا پاستل خاص ساخته نمیشود. در چهره میتوان مجموعهای از رنگهای گرم، سرد و خنثی را مشاهده کرد.
تغییرات رنگی مهم در پوست
- گرمی گونهها.
- تغییر رنگ اطراف بینی.
- رنگهای سردتر در بعضی سایهها.
- تغییرات ظریف اطراف چشم.
- رنگهای خنثیتر در فک و گردن.
- نورهای گرم یا سرد بر اساس محیط.
آموزش نقاشی مو با پاستل
برای نقاشی مو نباید از همان ابتدا تکتک تارها کشیده شوند. ابتدا حجم کلی مو و جهت دستهها ساخته میشود و خطوط ظریف فقط در پایان و در نقاط ضروری اضافه میشوند.
- فرم کلی مو.
- بزرگترین تودههای تیره.
- جهت دستههای اصلی.
- رنگهای گرم و سرد.
- نورهای اصلی.
- تعداد محدودی تار مو در مرحله نهایی.
آموزش نقاشی حیوانات، خز و جنس اشیا با پاستل
پاستل به دلیل قابلیت اجرای خطوط نرم، بافتهای شکسته و رنگهای لایهای برای نقاشی حیوانات و خز بسیار مناسب است.
ترتیب اجرای خز حیوان
- فرم کلی سر یا بدن.
- تیرگی و روشنی اصلی.
- بررسی جهت رشد مو.
- ساخت دستههای بزرگ خز.
- تغییر رنگ در سطح خز.
- افزودن خطوط ظریف محدود در پایان.
کشیدن هزاران تار جداگانه بدون ساخت حجم زیرین معمولاً باعث تخت شدن خز میشود. ابتدا باید جرم و حجم بدن دیده شود و سپس بافت روی آن قرار گیرد.
آموزش نمایش جنس اشیا
برای نمایش جنسهای مختلف تنها تغییر رنگ کافی نیست. شکل نقاط نور، شدت کنتراست، وضوح لبه و نوع بافت مشخص میکنند سطح شیشهای، فلزی، پارچهای یا چوبی دیده شود.
نقاشی شیشه با پاستل
در اجرای شیشه باید به بازتابها، شکست نور، خطوط محدود لبه و رنگهای محیط توجه کرد. دورگیری ضخیم تمام شیشه معمولاً باعث از بین رفتن حس شفافیت میشود.
نقاشی فلز با پاستل
در فلزات براق اختلاف بین بخشهای روشن و تیره میتواند بسیار شدید باشد. بازتابهای محیط و تغییرات سریع Value نقش اصلی را در نمایش جنس فلز دارند.
نقاشی پارچه و چینخوردگی
برای نقاشی پارچه ابتدا ساختار چینها و جهت کشش پارچه بررسی میشود و سپس بافت جنس آن اضافه میشود.
- قسمت برجسته چین.
- بخش نورگیر.
- سایه اصلی.
- نور بازتابی.
- لبه نرم یا تیز متناسب با جنس پارچه.
آموزش مداد پاستل برای طراحی و اجرای جزئیات
مداد پاستل در بسیاری از پروژهها ابزار مناسبی برای کنترل مراحل پایانی است، اما استفاده بیش از حد از آن میتواند ظاهر نقاشی را شبیه طراحی خطی کند.
کاربردهای مداد پاستل
- چشم و مژه.
- مو.
- سبیل و خز حیوان.
- لبههای دقیق.
- رگبرگ.
- جزئیات معماری.
- اصلاح فرمهای کوچک.
آموزش پاستل روغنی از مبتدی تا تکنیکهای پیشرفته
آموزش پاستل روغنی باید جدا از پاستل خشک تمرین شود زیرا ماده چسباننده، حس حرکت روی سطح و نوع ترکیب رنگ آن متفاوت است.
تکنیکهای مهم پاستل روغنی
- لایهگذاری.
- ترکیب رنگ.
- هاشور.
- هاشور متقاطع.
- بافت شکسته.
- اجرای ضخیم.
- تکنیک خراش یا Sgraffito.
ترکیب رنگ با پاستل روغنی
رنگها میتوانند مستقیم روی سطح با یکدیگر ترکیب شوند یا به شکل لایههای جدا روی هم قرار بگیرند. میزان نرمی پاستل، فشار دست و ضخامت لایه روی نتیجه تأثیر دارند.
آموزش تکنیک خراش
در تکنیک خراش ابتدا چند لایه رنگ اجرا میشوند و سپس بخشی از لایه رویی با ابزار مناسب کنار زده میشود تا رنگ زیرین نمایان شود.
کاربردهای تکنیک خراش
- مو و خز.
- علف.
- بافت چوب.
- خطوط تزئینی.
- نقوش خلاقانه.
ایجاد بافت شکسته با پاستل روغنی
در این تکنیک، رنگ جدید با فشار کنترلشده روی سطح قرار میگیرد تا همه رنگ زیرین را نپوشاند. ظاهر حاصل میتواند بسیار زنده و نقاشانه باشد.
اجرای ضخیم پاستل روغنی
در بعضی آثار میتوان رنگ را ضخیمتر اجرا کرد تا حرکت ابزار و برجستگی ماده بیشتر دیده شود. در این حالت انتخاب سطح مقاوم و شیوه نگهداری اثر اهمیت بیشتری پیدا میکند.
ترکیب پاستل با تکنیکهای دیگر
در آثار Mixed Media میتوان پاستل را با بعضی تکنیکهای دیگر ترکیب کرد، اما ترتیب لایهها، سازگاری مواد و نوع سطح باید بررسی شود.
- پاستل و طراحی با مداد.
- پاستل و زغال در تکنیکهای سازگار.
- پاستل روی زیررنگ آبرنگ در سطح مناسب.
- پاستل روی زیررنگ اکریلیک کاملاً خشک و سطح مناسب.
- پاستل روغنی در تکنیکهای ترکیبی سازگار.
رفع اشتباهات و مشکلات رایج در نقاشی پاستل

چرا پاستل روی کاغذ رنگ نمیدهد؟
یکی از دلایل اصلی این مشکل پر شدن دندانههای کاغذ با لایههای قبلی است. زمانی که سطح اشباع شود، ذرات جدید فضای کافی برای قرار گرفتن ندارند.
دلایل رایج
- کاغذ بسیار صاف.
- فشار زیاد در لایههای اول.
- تعداد لایه بیش از ظرفیت سطح.
- محو کردن بیش از حد.
- انتخاب سطح نامناسب برای تکنیک مورد نظر.
چرا رنگهای پاستل کثیف و کدر میشوند؟
ترکیب بیش از حد چند رنگ، استفاده از انگشت یا ابزار آلوده و محو کردن مداوم میتواند باعث از بین رفتن شفافیت رنگ شود.
- پاستلها در زمان کار تمیز شوند.
- ابزار محو بین رنگهای مختلف پاک شود.
- تمام لایهها با یکدیگر مخلوط نشوند.
- بخشی از ترکیب رنگ بهصورت بصری و بدون محو انجام شود.
- روشنترین رنگها برای مراحل آخر نگه داشته شوند.
جدول عیبیابی نقاشی پاستل
| مشکل | علت احتمالی | روش اصلاح |
|---|---|---|
| رنگ جدید روی سطح نمیماند | سطح صاف یا دندانه اشباعشده | سطح مناسبتر و فشار کمتر در مراحل اولیه |
| رنگها کدر شدهاند | محو و ترکیب بیش از حد | کاهش محو و استفاده از لایههای تمیز |
| اثر تخت دیده میشود | اختلاف کم تیرگی و روشنی | بازبینی سایه، نور و Value |
| همه لبهها یکسان هستند | کنترل ضعیف لبهها | ترکیب لبههای نرم، تیز و محوشده |
| تصویر بیش از حد شلوغ است | ورود زودهنگام به جزئیات | بازگشت به فرمها و تودههای بزرگ |
| نقاط روشن قدرت کافی ندارند | استفاده زودهنگام و زیاد از رنگهای روشن | حفظ روشنترین درجات برای مراحل پایانی |
آموزش استفاده از اسپری تثبیتکننده پاستل
Fixative یا اسپری تثبیتکننده در بعضی تکنیکهای پاستل خشک برای کاهش حرکت ذرات رنگ استفاده میشود، اما استفاده از آن در تمام آثار الزامی نیست.
بعضی محصولات ممکن است شدت رنگ، تیرگی یا ظاهر سطح را تغییر دهند؛ بنابراین بهتر است قبل از استفاده روی نقاشی اصلی، روی نمونهای مشابه آزمایش شوند.
قبل از استفاده از Fixative
- مشخص شود محصول برای پاستل مناسب است.
- دستور سازنده مطالعه شود.
- ابتدا روی نمونه آزمایشی استفاده شود.
- فضای کار دارای تهویه مناسب باشد.
- فاصله اسپری طبق دستور محصول رعایت شود.
- از اشباع و خیس کردن یک نقطه جلوگیری شود.
آموزش نگهداری و قاب کردن نقاشی پاستل
سطح پاستل خشک نسبت به تماس و سایش حساس است. قرار گرفتن مستقیم سطح نقاشی روی کاغذ، شیشه یا اثر دیگر میتواند باعث انتقال و جابهجایی رنگ شود.
اصول نگهداری نقاشی پاستل
- از مالش مستقیم سطح جلوگیری شود.
- اثر در محیط خشک و مناسب نگهداری شود.
- روی سطح نقاشی فشار وارد نشود.
- آثار بدون محافظ مستقیماً روی یکدیگر قرار نگیرند.
- هنگام حمل، اثر در جای خود ثابت باشد.
- از تماس مداوم دست با سطح رنگ جلوگیری شود.
قاب کردن اصولی نقاشی پاستل
در قاب کردن پاستل معمولاً باید بین سطح نقاشی و شیشه یا پوشش شفاف فاصله ایجاد شود تا رنگ مستقیماً با سطح محافظ تماس نداشته باشد.
- استفاده از پاسپارتو یا فاصلهدهنده مناسب.
- ایجاد فاصله بین اثر و شیشه.
- تمیز نگه داشتن داخل قاب.
- جلوگیری از لمس سطح نقاشی.
- استفاده از مواد مناسب برای آثار ارزشمند و ماندگار.
آموزش عکاسی از نقاشی پاستل برای نمونهکار
برای ساخت نمونهکار حرفهای، انتشار در وبسایت، شبکههای اجتماعی یا ارائه به مشتری باید تصویر اثر تا حد ممکن رنگها و نسبتهای واقعی نقاشی را نشان دهد.
اصول عکاسی از اثر
- استفاده از نور یکنواخت.
- جلوگیری از ایجاد سایه روی نقاشی.
- قرار گرفتن دوربین کاملاً روبهروی اثر.
- جلوگیری از کج شدن خطوط تصویر.
- تنظیم صحیح White Balance.
- پرهیز از اشباع غیرواقعی رنگها.
- برش دقیق حاشیهها.
- استفاده از رزولوشن مناسب برای آرشیو.
پروژههای عملی دوره آموزش نقاشی با پاستل
پروژهها باید بهگونهای انتخاب شوند که هر تمرین چند مهارت را بهصورت همزمان تقویت کند. ترتیب پروژهها نیز از فرمهای ساده به سوژههای پیچیدهتر پیش میرود.
تمرینهای سطح مبتدی
- تمرین فشار دست.
- انواع خط و حرکت پاستل.
- طیف تیرگی و روشنی.
- چرخه رنگ.
- کره و مکعب.
- میوه ساده.
- تمرین زمینه روشن و تیره.
پروژههای سطح متوسط
- گل.
- طبیعت بیجان.
- پارچه.
- شیشه.
- فلز.
- درخت.
- آسمان و ابر.
- منظره ساده.
پروژههای سطح پیشرفته
- منظره کامل.
- چهره.
- حیوانات.
- طبیعت بیجان چندعنصری.
- اثر روی زمینه تیره.
- پروژه پاستل روغنی.
- اثر ترکیبی.
- اثر شخصی و اورجینال.
روش واقعی یادگیری نقاشی پاستل در کلاس عملی
آموزش زمانی مؤثرتر است که هنرجو بعد از مشاهده هر تکنیک، همان مهارت را روی یک پروژه واقعی اجرا کند و ایرادهای کار در همان مرحله بررسی شوند.
روند اجرای یک تمرین در کلاس
- توضیح مفهوم و کاربرد تکنیک.
- نمایش عملی نحوه اجرا.
- اجرای مرحله اول توسط هنرجو.
- بررسی طراحی و تناسبات.
- کنترل تیرگی و روشنی.
- بررسی دمای رنگ و هارمونی.
- کنترل لبهها.
- بررسی بافت.
- شناسایی ایرادها.
- اصلاح و اجرای مجدد بخش مشکلدار.
برنامه تمرین روزانه برای پیشرفت در نقاشی پاستل
تمرین کوتاه اما منظم معمولاً از تمرینهای پراکنده و بسیار طولانی مؤثرتر است. یک برنامه ساده روزانه میتواند به شکل زیر باشد:
- ۵ دقیقه تمرین خط و فشار دست.
- ۵ دقیقه تمرین ترکیب یا مقایسه رنگ.
- ۱۰ دقیقه طراحی یک فرم ساده.
- ۱۵ تا ۳۰ دقیقه اجرای یک سوژه محدود.
- بررسی تصویر از فاصله دور.
- مقایسه تیرگی و روشنی با تصویر مرجع.
- یادداشت یک ایراد مشخص برای تمرین بعدی.
چطور تمرین خود را ارزیابی کنیم؟
- آیا تناسبات درست هستند؟
- آیا تیرهترین و روشنترین قسمتها مشخصاند؟
- آیا همه لبهها بیش از حد تیز یا نرم نشدهاند؟
- آیا رنگها تمیز باقی ماندهاند؟
- آیا نقطه کانونی مشخص است؟
- آیا جزئیات فقط در قسمتهای لازم قرار گرفتهاند؟
مهارتهای هنرجو پس از پایان دوره نقاشی پاستل
- شناخت پاستل نرم و سخت.
- کار با مداد پاستل.
- آشنایی عملی با پاستل روغنی.
- انتخاب کاغذ و مقوای مناسب.
- شناخت دندانه سطح.
- کنترل فشار دست.
- اجرای انواع خط و حرکت.
- لایهگذاری اصولی.
- محو کردن کنترلشده.
- هاشور و هاشور متقاطع.
- ترکیب و هماهنگی رنگ.
- شناخت رنگهای گرم و سرد.
- تشخیص تیرگی و روشنی.
- ساخت نور و سایه.
- حجمسازی فرم.
- کنترل لبههای نرم و تیز.
- اجرای زیررنگ.
- بافتسازی.
- نقاشی میوه و گل.
- نقاشی طبیعت بیجان.
- نقاشی منظره با پاستل.
- نقاشی چهره.
- نقاشی مو و خز.
- نمایش جنس شیشه، فلز و پارچه.
- کار روی زمینه تیره.
- تکنیکهای پاستل روغنی.
- اصلاح محدود اشتباهات.
- نگهداری و قاب کردن اثر.
- عکاسی از آثار.
- اجرای نقاشی شخصی و اورجینال.
آموزش پیدا کردن سبک شخصی در نقاشی پاستل
سبک شخصی با انتخاب یک فیلتر یا تقلید از یک هنرمند بهوجود نمیآید. نحوه حرکت دست، میزان محو کردن، نوع رنگها، سوژه مورد علاقه، کنترل لبهها و مقدار جزئیات بهمرور ویژگی شخصی آثار هنرجو را شکل میدهند.
روشهای پیدا کردن سبک شخصی
- تمرین سوژههای مختلف.
- بررسی آثار هنرمندان حرفهای.
- آزمایش تکنیکهای گوناگون.
- نقاشی از مدل واقعی.
- استفاده از عکسهای شخصی بهعنوان مرجع.
- تمرین با پالت رنگ محدود.
- اجرای یک سوژه با چند روش متفاوت.
- مقایسه آثار قدیمی با آثار جدید.
تمرین سایر رشتههای هنری مانند دوره آموزش خوشنویسی نیز میتواند در تقویت کنترل دست، ریتم بصری، ترکیببندی و حساسیت نسبت به شکل خطوط مؤثر باشد.
چگونه آثار هنرمندان را تحلیل کنیم؟
دیدن آثار حرفهای زمانی به یادگیری کمک میکند که فقط به زیبایی تصویر توجه نشود و ساختار اجرا نیز مورد بررسی قرار گیرد.
- رنگ زمینه چیست؟
- تیرهترین بخش تصویر کجاست؟
- روشنترین نقطه کجاست؟
- نقطه کانونی چگونه ساخته شده است؟
- چه مقدار از تصویر محو شده است؟
- کدام ضربههای پاستل دستنخورده باقی ماندهاند؟
- کدام لبهها نرم و کدام تیز هستند؟
- رنگهای گرم و سرد چگونه توزیع شدهاند؟
- جزئیات در کدام قسمت بیشتر است؟
بازسازی آموزشی آثار برای شناخت تکنیک
بازسازی یک اثر بهعنوان تمرین میتواند برای شناخت رنگ، نور، بافت و حرکت دست مفید باشد. هدف از این تمرین باید تحلیل تکنیک باشد و بعد از آن همان مهارتها روی سوژههای شخصی و آثار اورجینال اجرا شوند.
ساخت مجموعه نمونهکار نقاشی پاستل
برای فعالیت حرفهای بهتر است بهجای نمایش تمام تمرینها، مجموعهای محدود از بهترین آثار انتخاب شود.
نمونهکار میتواند شامل این موضوعات باشد
- طبیعت بیجان.
- گل.
- منظره.
- چهره.
- حیوانات.
- پاستل روغنی.
- اثر روی زمینه تیره.
- اثر شخصی و خلاقانه.
بازار کار نقاشی پاستل و روشهای درآمدزایی
پس از رسیدن به سطح فنی مناسب، نقاشی با پاستل میتواند در زمینههای مختلف هنری به یک فعالیت حرفهای تبدیل شود. درآمد در این حوزه به کیفیت آثار، سبک شخصی، توانایی ارائه نمونهکار و جذب سفارش وابسته است.
زمینههای فعالیت
- فروش آثار اورجینال.
- سفارش نقاشی چهره.
- نقاشی حیوانات خانگی.
- تصویرسازی هنری.
- فروش چاپ آثار.
- تولید محتوای هنری.
- فعالیت در شبکههای اجتماعی.
- برگزاری کلاس پس از کسب مهارت و تجربه کافی.
- شرکت در نمایشگاهها و رویدادهای هنری.
آموزش اجرای سفارش نقاشی چهره با پاستل
یکی از زمینههای رایج فعالیت، اجرای پرتره سفارشی از روی عکس است. در این نوع پروژه علاوه بر مهارت نقاشی باید کیفیت تصویر مرجع، شباهت چهره، ابعاد، زمان اجرا و شیوه تحویل نیز مدیریت شوند.
قبل از قبول سفارش چه مواردی بررسی شوند؟
- وضوح عکس مرجع.
- کیفیت نور روی چهره.
- زاویه صورت.
- میزان جزئیات قابل مشاهده.
- ابعاد نهایی اثر.
- نوع کاغذ یا سطح.
- تعداد چهرهها.
- زمان مورد نیاز برای اجرا.
- قاب یا بدون قاب بودن سفارش.
- روش بستهبندی و تحویل.
کلاس نقاشی با پاستل برای چه کسانی مناسب است؟
- افرادی که میخواهند پاستل را از صفر یاد بگیرند.
- علاقهمندان نقاشی و هنرهای تجسمی.
- هنرجویان طراحی.
- افراد علاقهمند به نقاشی چهره.
- علاقهمندان نقاشی گل و منظره.
- افرادی که به رنگ و بافت علاقه دارند.
- تصویرگران.
- افرادی که قصد ساخت مجموعه نمونهکار دارند.
- هنرجویانی که میخواهند تکنیک جدیدی در کنار طراحی یاد بگیرند.
آیا برای یادگیری پاستل باید طراحی بلد باشیم؟
برای شروع لازم نیست طراحی حرفهای بلد باشید. اصول پایه مانند تناسب، فرم، حجم، ترکیببندی و سایهروشن میتوانند همزمان با تکنیک پاستل تمرین شوند. با این حال، تقویت طراحی بهخصوص برای نقاشی چهره، حیوانات و سوژههای پیچیده سرعت پیشرفت را افزایش میدهد.
دوره نقاشی پاستل؛ از اولین خط تا خلق اثر شخصی
در دوره آموزش نقاشی با پاستل هدف فقط یاد گرفتن نحوه محو کردن رنگ نیست. هنرجو باید بتواند کاغذ، فشار دست، تیرگی و روشنی، دمای رنگ، لبهها، بافت، ترکیببندی و جزئیات را بهصورت هماهنگ کنترل کند.
مسیر آموزش از تمرینهای ساده مانند خط، فشار دست، چرخه رنگ و حجمسازی آغاز میشود و سپس به گل، طبیعت بیجان، منظره، چهره، حیوانات، پاستل روغنی و آثار شخصی میرسد. هدف نهایی این است که هنرجو بتواند بهجای وابستگی کامل به تمرینهای آماده، یک سوژه را تحلیل و مراحل اجرای آن را خودش مدیریت کند.

